Wybór Pawła Giżyckiego przez kapitułę katedralną na biskupa płockiego
29 maja 1439 roku kapituła katedralna w Płocku wybrała Pawła Giżyckiego na nowego biskupa płockiego po śmierci poprzednika, Stanisława z Pawłowic (Pawłowskiego). Giżycki, pochodzący z mazowieckiego rodu Gozdawów, był wówczas scholastykiem płockim i krakowskim oraz kanonikiem kilku kapituł. Wybór ten otworzył 24-letni okres jego rządów w diecezji płockiej (1439–1463), jednego z najbardziej znaczących biskupów Mazowsza w późnym średniowieczu.
Religia · 29 maja 1439
Opis wydarzenia
Paweł Giżycki (ur. ok. 1400, zm. 27/28 stycznia 1463 w Pułtusku) wywodził się z jednego z najstarszych mazowieckich rodów heraldycznych – Gozdawów herbu Gozdawa. Przed wyborem na biskupa pełnił ważne funkcje kościelne: był kanonikiem gnieźnieńskim (od 1427), kanonikiem i scholastykiem krakowskim oraz scholastykiem płockim.
29 maja 1439 roku, po śmierci biskupa Stanisława z Pawłowic, kapituła płocka dokonała wyboru nowego ordynariusza. Wybór został zatwierdzony przez papieża Eugeniusza IV 21 sierpnia 1439 roku, a sakrę biskupią Giżycki przyjął 27 grudnia 1439 roku.
Jako biskup płocki Paweł Giżycki odegrał ważną rolę nie tylko duszpasterską, lecz także polityczną i gospodarczą na Mazowszu. Dokonał m.in. podziału archidiakonatu płockiego na płocki i pułtuski, aktywnie uczestniczył w życiu politycznym księstwa mazowieckiego, rozstrzygał spory majątkowe i wspierał rozwój instytucji kościelnych. Był postacią wykształconą, posiadającą kontakty na dworze królewskim i w kurii rzymskiej.
Jego pontyfikat należy do najdłuższych i najbardziej znaczących w historii średniowiecznej diecezji płockiej. Po śmierci został pochowany w katedrze płockiej.
Źródła i bibliografia
Paweł Giżycki (biskup) – Wikipedia, wolna encyklopedia
https://pl.wikipedia.org/wiki/Paweł_Giżycki_(biskup)
Wyrok - Fotogaleria miasta Płocka
https://galeria.plock24.pl/displayimage.php?pid=19323
HERBOWY POCZET BISKUPÓW PŁOCKICH wg fryzu w katedrze płockiej - Fotogaleria miasta Płocka
https://galeria.plock24.pl/displayimage.php?pid=8622
Komentarze (0)
Dodaj komentarz
Tego dnia w historii
Inne wydarzenia 29 maja
Odkryj kolejne rozdziały historii Płocka z tego samego dnia.
Do Płocka przybywa pierwszy statek pasażerski żeglugi parowej
Dnia 29 maja 1851 roku mieszkańcy Płocka zgromadzeni na Wzgórzu Tumskim mogli podziwiać niecodzienny widok – do miejskiego nabrzeża, sapiąc i wypuszczając kłęby dymu, przybił parowiec pasażerski. Był to efekt działalności Spółki Żeglugi Parowej, założonej przez hrabiego Andrzeja Zamoyskiego, która uzyskała monopol na prowadzenie komunikacji wodnej w Królestwie Polskim.
Powstanie Płockiego Towarzystwa Dobroczynności
29 maja 1881 roku car Aleksander II zatwierdził statut Płockiego Towarzystwa Dobroczynności, co oznaczało oficjalne powstanie tej ważnej organizacji charytatywnej w Płocku. Towarzystwo miało na celu niesienie pomocy ubogim mieszkańcom miasta poprzez prowadzenie przytułków, taniej kuchni, udzielanie zapomóg, pożyczek i pośrednictwo w znalezieniu pracy. Było to jedno z pierwszych legalnych stowarzyszeń społecznych w guberni płockiej w okresie zaboru rosyjskiego, inicjowane przez lokalnych ziemian i duchowieństwo.
Edward Śmigły-Rydz otrzymuje tytuł honorowego obywatela Płocka
29 maja 1938 roku Marszałek Polski Edward Śmigły-Rydz otrzymał dyplom honorowego obywatela miasta Płocka. Główne uroczystości odbyły się na płockim lotnisku wojskowym, gdzie zgromadziło się około 15 tysięcy osób – mieszkańców miasta i regionu. Było to jedno z największych wydarzeń patriotycznych w międzywojennym Płocku, podkreślające szacunek dla Marszałka jako następcy Józefa Piłsudskiego.
Zmarł Henryk Bednarski, płocczanin, jeden z pierwszych ratowników Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i wybitny polski taternik
29 maja 1945 roku w Traunstein (Bawaria) zmarł Henryk Bednarski – rodowity płocczanin, jeden z pionierów polskiego taternictwa i narciarstwa wysokogórskiego, a także jeden z pierwszych ratowników TOPR. Z zawodu murarz, przez kilkadziesiąt lat związany z Zakopanem, dokonał wielu pierwszych wejść i zimowych ascensji w Tatrach. Zmarł krótko po wyzwoleniu z obozu koncentracyjnego na zapalenie płuc, w amerykańskim szpitalu.