Otwarcie odnowionego Starego Rynku i fontanny Afrodyty

Opis wydarzenia

We wrześniu 1998 r. zakończono pierwszą wielką powojenną przebudowę Starego Rynku. Konkurs architektoniczny rozstrzygnięto dwa lata wcześniej; do realizacji wybrano projekt warszawskiego zespołu Marka i Olgierda Hryniewickich oraz Krzysztofa Tauszyńskiego. Prace prowadziła poznańska firma Silbudex AEK.

Z placu, który od 1877 r. był parkiem z alejkami, powstała na powrót otwarta płyta miejska. Zachowano zegar słoneczny z 1793 r. O charakterze nowego rynku mieli zdecydować sami mieszkańcy: w ankietach prawie jednomyślnie wskazali fontannę. Radni przyjęli, że skoro ma stanąć wodotrysk, niech będzie jednym z najnowocześniejszych w kraju.

Urządzenie łączyło wodę, światło i muzykę; sekwencje figur liczyły ponad sto układów. Imię wyłoniono w plebiscycie „Gazety” i Katolickiego Radia Płock. Wygrała Afrodyta — przed „Kukielką”, od nazwiska ówczesnego prezydenta. Dariusz Krajowski-Kukiel został „ojcem chrzestnym” fontanny: na uroczystości zdjął marynarkę i buty, podwinął nogawice i wszedł pod gejzery.

Celem przebudowy było ożywienie starówki także wieczorem: lokale w parterach, ogródki, światło. Afrodyta szybko stała się znakiem rozpoznawczym rynku. Muzykę wkrótce wyciszono na wniosek sąsiadów, iluminację latami ograniczano, a samą fontannę wielokrotnie remontowano. Została jednak w centrum placu — tam, gdzie mieszkańcy chcieli mieć wodę.

Źródła i bibliografia