Otwarcie nowego skrzydła Małachowianki

Opis wydarzenia

Rankiem 5 września 1964 r. ulica Małachowskiego była uporządkowana i udekorowana sztandarami. O godzinie 11 na dziedzińcu między starymi i nowymi murami rozpoczęto uroczystość otwarcia skrzydła oraz XI Zjazd Wychowanków. Przybyło około 1250 osób: czterystu absolwentów, około siedmiuset ówczesnych uczniów i stu pięćdziesięciu gości.

Decyzję o budowie na historycznym miejscu, w łączności z zabytkiem, podjęto na zjeździe w 1958 r., w 777. rocznicę szkoły. 4 października 1961 r. Miejska Rada Narodowa uznała inwestycję za centralny obiekt Płocka na Tysiąclecie Państwa Polskiego. W latach 1961–1964 Petrobudowa wzniósł nową część i zrekonstruował stare skrzydło. Kierownikiem budowy był Kazimierz Blidzewski. Koszt wyniósł około 11 milionów złotych, z czego ponad milion złożyli wychowankowie, a dwa miliony — konserwator wojewódzki.

Nowe skrzydło dało piętnaście sal lekcyjnych, kancelarię, pokoje nauczycielskie oraz salę gimnastyczną o powierzchni 288 m² — wówczas największą w mieście. Razem z zapleczem część nowa liczyła 2320 m²; część zabytkowa po remoncie — 1515 m². Gmach oddano 25 dni przed terminem. Dyrektorem szkoły był Roman Ziemniak.

Tego samego zjazdu przyjęto herb liceum projektu Andrzeja Zaborowskiego i odsłonięto tablicę ku czci poległych nauczycieli i wychowanków. Naukę w nowym gmachu rozpoczęło 704 uczniów. Szkoła — najstarsza w Polsce w nieprzerwanym miejscu od XII wieku — otrzymała nowoczesne skrzydło, nie opuszczając Wzgórza Tumskiego.

Źródła i bibliografia