Erygowanie parafii pw. św. Krzyża na Podolszycach Północ w Płocku
5 lipca 1991 roku biskup płocki Zygmunt Kamiński erygował parafię pw. św. Krzyża na osiedlu Podolszyce Północ. Nowa parafia powstała w wyniku podziału terytorium parafii św. Wojciecha (oraz częściowo św. Jakuba w Imielnicy), aby zapewnić opiekę duszpasterską mieszkańcom dynamicznie rozwijającego się osiedla mieszkaniowego. Administratorem został ks. Henryk Zagórowicz, który natychmiast przystąpił do organizacji życia parafialnego i budowy pierwszej kaplicy. Wydarzenie to było odpowiedzią Kościoła na potrzeby wiernych w okresie transformacji ustrojowej i intensywnego rozwoju budownictwa na dawnych terenach wiejskich przyłączonych do Płocka.
Religia · 5 lipca 1991
Opis wydarzenia
Po 1989 roku Kościół katolicki w Polsce przeżywał okres intensywnej reorganizacji i rozwoju struktur duszpasterskich. W Płocku, podobnie jak w wielu innych miastach, powstawały nowe parafie na terenach nowych osiedli. Osiedle Podolszyce – dawna wieś przyłączona do miasta w 1982 roku – zostało w latach 80. i na początku lat 90. intensywnie zabudowane blokami. Podział na Podolszyce Południe i Północ oraz szybki przyrost liczby mieszkańców wymagał stworzenia odrębnej jednostki parafialnej.
5 lipca 1991 roku biskup diecezji płockiej Zygmunt Kamiński wydał dekret erekcyjny powołujący do życia parafię pw. św. Krzyża. Terytorium nowej parafii wydzielono przede wszystkim z parafii św. Wojciecha na Podolszycach Południowych. Parafia objęła osiedla Podolszyce Północ oraz późniejszy Zielony Jar (z późniejszymi korektami granic w 1997 r.).
Pierwszym administratorem parafii mianowano ks. Henryka Zagórowicza – ówczesnego proboszcza parafii św. Wojciecha. Już w 1991 roku parafia otrzymała od Skarbu Państwa nieodpłatnie działkę przy ul. gen. Tadeusza Kutrzeby 2. Rozpoczęto wznoszenie tymczasowej kaplicy według projektu inż. arch. Jana Lemańskiego. Do czasu wybudowania części mieszkalnej księżom udostępniono pomieszczenia w parafii macierzystej.
Powstanie parafii św. Krzyża było ważnym elementem odnowy życia religijnego miasta w pierwszych latach III Rzeczypospolitej. Obsługiwała ona (i obsługuje do dziś) ok. 15 tysięcy wiernych. W 1995 roku ukończono kaplicę i budynek parafialny, a od 2008 roku trwa budowa nowej, reprezentacyjnej świątyni – wotum dziękczynnego za pontyfikat św. Jana Pawła II (z planowaną najwyższą wieżą w Płocku).
Wydarzenie z 5 lipca 1991 roku doskonale wpisuje się w szerszy kontekst duszpasterskiej troski bp. Zygmunta Kamińskiego o wiernych diecezji płockiej, zwłaszcza w okresie poprzedzającym i następującym po wizycie apostolskiej Jana Pawła II w Płocku (7–8 czerwca 1991 r.).
Źródła i bibliografia
Komentarze (0)
Dodaj komentarz
Tego dnia w historii
Inne wydarzenia 5 lipca
Odkryj kolejne rozdziały historii Płocka z tego samego dnia.
Piotr Dunin-Wolski zostaje biskupem płockim
5 lipca 1577 roku Piotr Dunin-Wolski, dotychczasowy kanclerz wielki koronny i biskup przemyski, objął rządy w diecezji płockiej. Nominacja nastąpiła w związku z przeniesieniem poprzedniego biskupa Piotra Myszkowskiego na stolicę krakowską. Wybitny dyplomata i mąż stanu związany z dworami Zygmunta Augusta, Henryka Walezego i Stefana Batorego, znany z talentów językowych oraz misji zagranicznych (m.in. w Hiszpanii), rozpoczął tym samym 13-letnie rządy na biskupstwie płockim. Było to istotne wydarzenie w życiu Kościoła mazowieckiego w okresie kontrreformacji i wdrażania reform Soboru Trydenckiego.
Inicjatywa budowy Stadionu Miejskiego przy ul. Kochanowskiego w Płocku (darowizna ziemi Władysława Robakiewicza)
5 lipca 1923 roku znany płocki działacz sportowy Władysław Robakiewicz wystąpił z inicjatywą budowy nowoczesnego stadionu miejskiego. Przekazał miastu około sześciu mórg (ok. 3,5 ha) swoich gruntów położonych w rejonie Al. Jachowicza, między ul. Bielską a „Stanisławówką” (obecny rejon ul. Kochanowskiego / Sportowej). Była to odpowiedź na rosnące potrzeby sportowe mieszkańców Płocka w okresie II Rzeczypospolitej. Decyzja ta zapoczątkowała realizację pierwszego w pełni miejskiego obiektu sportowego w mieście.