Inicjatywa budowy Stadionu Miejskiego przy ul. Kochanowskiego w Płocku (darowizna ziemi Władysława Robakiewicza)
5 lipca 1923 roku znany płocki działacz sportowy Władysław Robakiewicz wystąpił z inicjatywą budowy nowoczesnego stadionu miejskiego. Przekazał miastu około sześciu mórg (ok. 3,5 ha) swoich gruntów położonych w rejonie Al. Jachowicza, między ul. Bielską a „Stanisławówką” (obecny rejon ul. Kochanowskiego / Sportowej). Była to odpowiedź na rosnące potrzeby sportowe mieszkańców Płocka w okresie II Rzeczypospolitej. Decyzja ta zapoczątkowała realizację pierwszego w pełni miejskiego obiektu sportowego w mieście.

Sport · 5 lipca 1923
Opis wydarzenia
W pierwszych latach niepodległości Polski sport i kultura fizyczna stały się ważnym elementem odbudowy narodowej tożsamości i zdrowia społeczeństwa. W Płocku, będącym znaczącym garnizonem wojskowym, szczególnie aktywnie działały organizacje paramilitarne, harcerstwo oraz kluby sportowe (m.in. KS Masovia i Wisła Płock). Brakowało jednak nowoczesnego, ogólnodostępnego obiektu sportowego na większą skalę. Istniejące boiska były prowizoryczne i niewystarczające.
5 lipca 1923 r. dzięki inicjatywie Władysława Robakiewicza – uznanego płockiego działacza sportowego – zapadła decyzja o lokalizacji i budowie Stadionu Miejskiego. Robakiewicz przekazał miastu darowizną sześć mórg swoich gruntów w dogodnej lokalizacji na obrzeżach ówczesnego miasta. Było to kluczowe dla rozpoczęcia inwestycji – miasto nie musiało ponosić kosztów zakupu terenu.
Budowę rozpoczęto wkrótce po decyzji. Prace prowadzono w duchu społecznym: angażowano uczniów płockich szkół średnich, żołnierzy miejscowego garnizonu oraz więźniów z Zakładu Karnego. Dzięki temu udało się znacznie obniżyć koszty. Obiekt oddano do użytku 1 czerwca 1925 roku w uroczystej atmosferze. Stadion posiadał:
- boisko piłkarskie,
- bieżnię lekkoatletyczną,
- drewniane trybuny.
Szybko stał się głównym centrum sportowym Płocka – rozgrywano tu mecze ligowe, zawody lekkoatletyczne, imprezy masowe i ćwiczenia wojskowe.
Powstanie stadionu przy ul. Kochanowskiego (później rejon ul. Sportowej) było przełomowym momentem w rozwoju sportu płockiego w okresie międzywojennym. Obiekt służył mieszkańcom przez dekady, a w 2014 roku otrzymał imię Bernarda Szymańskiego – zasłużonego działacza sportowego i dyrektora „Siedemdziesiątki”. Dziś w tym rejonie nadal funkcjonują obiekty sportowe, choć główna arena piłkarska miasta przeniosła się później na ul. Łukasiewicza.
Inicjatywa z lipca 1923 roku pokazuje typowy dla II RP model realizacji inwestycji sportowych – połączenie darowizn prywatnych, zaangażowania społeczności lokalnej i wsparcia władz miejskich oraz wojska.
Źródła i bibliografia
Defilada sportowców na stadionie miejskim | Fotogaleria miasta Płocka
https://galeria.plock24.pl/displayimage.php?pid=4320
Stadion miejski | Fotogaleria miasta Płocka
https://galeria.plock24.pl/displayimage.php?pid=16813
Stadion miejski | Fotogaleria miasta Płocka
https://galeria.plock24.pl/displayimage.php?pid=21726
Komentarze (0)
Dodaj komentarz
Tego dnia w historii
Inne wydarzenia 5 lipca
Odkryj kolejne rozdziały historii Płocka z tego samego dnia.
Piotr Dunin-Wolski zostaje biskupem płockim
5 lipca 1577 roku Piotr Dunin-Wolski, dotychczasowy kanclerz wielki koronny i biskup przemyski, objął rządy w diecezji płockiej. Nominacja nastąpiła w związku z przeniesieniem poprzedniego biskupa Piotra Myszkowskiego na stolicę krakowską. Wybitny dyplomata i mąż stanu związany z dworami Zygmunta Augusta, Henryka Walezego i Stefana Batorego, znany z talentów językowych oraz misji zagranicznych (m.in. w Hiszpanii), rozpoczął tym samym 13-letnie rządy na biskupstwie płockim. Było to istotne wydarzenie w życiu Kościoła mazowieckiego w okresie kontrreformacji i wdrażania reform Soboru Trydenckiego.
Erygowanie parafii pw. św. Krzyża na Podolszycach Północ w Płocku
5 lipca 1991 roku biskup płocki Zygmunt Kamiński erygował parafię pw. św. Krzyża na osiedlu Podolszyce Północ. Nowa parafia powstała w wyniku podziału terytorium parafii św. Wojciecha (oraz częściowo św. Jakuba w Imielnicy), aby zapewnić opiekę duszpasterską mieszkańcom dynamicznie rozwijającego się osiedla mieszkaniowego. Administratorem został ks. Henryk Zagórowicz, który natychmiast przystąpił do organizacji życia parafialnego i budowy pierwszej kaplicy. Wydarzenie to było odpowiedzią Kościoła na potrzeby wiernych w okresie transformacji ustrojowej i intensywnego rozwoju budownictwa na dawnych terenach wiejskich przyłączonych do Płocka.