Założenie Zgromadzenia Sióstr Ubogich Świętej Klary w Płocku przez Marię Franciszkę Kozłowską

Opis wydarzenia

W 1887 roku Płock stał się miejscem narodzin ważnego zgromadzenia zakonnego, które odegrało kluczową rolę w późniejszej historii religijnej miasta i całego regionu mazowieckiego.

Maria Franciszka Kozłowska, wówczas jeszcze siostra franciszkańska, po uzyskaniu aprobaty ojca Honorata Koźmińskiego założyła 8 września 1887 roku własne Zgromadzenie Sióstr Ubogich Świętej Klary. Razem z pięcioma towarzyszącymi jej siostrami zamieszkała w Płocku i rozpoczęła życie zakonne oparte na drugiej Regule św. Franciszka. Siostry, zwane potocznie „skrytkami” lub „pobożnymi panienkami”, musiały działać w konspiracji – carskie władze zabraniały bowiem tworzenia nowych zgromadzeń zakonnych.

Zgromadzenie prowadziło skromny tryb życia. Siostry utrzymywały się z haftu artystycznego, tkactwa i szycia bielizny. Jednocześnie oddawały się nieustannej adoracji Przenajświętszego Sakramentu – praktyka ta stała się później jednym z filarów duchowości mariawickiej. Zgromadzenie Sióstr Ubogich Świętej Klary było bezpośrednią kolebką przyszłego Zgromadzenia Sióstr Mariawitek i odegrało istotną rolę w przygotowaniu gruntu pod powstanie Kościoła Mariawitów (1893).

Wydarzenie to jest jednym z najważniejszych momentów w dziewiętnastowiecznej historii religijnej Płocka, podkreślającym znaczenie miasta jako ośrodka odnowy duchowej i ruchu kobiecego w Kościele na ziemiach polskich pod zaborami.

Źródła i bibliografia