Poświęcenie kościoła dolnego św. Stanisława Kostki

Opis wydarzenia

Parafia św. Stanisława Kostki — druga parafia w Płocku po farze św. Bartłomieja — powstała 13 września 1929 r. przy kaplicy i zakładzie wychowawczym „Stanisławówka”, założonych przez ks. Ignacego Lasockiego. Od początku opiekują się nią salezjanie. Dawna kaplica (zaadaptowana stajnia koszarowa, poświęcona w 1913 r.) po wojnie i rozroście osiedla Dworcowa stała się za ciasna.

W 1975 r. władze wydały zgodę na nowy, dwupoziomowy kościół. Projekt Leszka Łukosia i Ludwika Mackiewicza z Politechniki Łódzkiej nadał bryle kształt korony: ściany odchylone ku górze mają przypominać, że Płock był stolicą Polski. Budowę rozpoczęto w 1977 r.; wykonawcą był inż. Tadeusz Strachowski. Stan surowy osiągnięto po trzech latach.

18 września 1983 r., w święto patrona parafii, bp Bogdan Sikorski poświęcił kościół dolny, by wierni mogli z niego korzystać jeszcze przed ukończeniem górnej nawy. Wystrój obu poziomów zaprojektował salezjanin ks. Tadeusz Furdyna SDB. W kościele dolnym ścianę ołtarzową zdobi ceramika w kolorze złocistego ugru — koncentryczne koła. Po bokach stołu stoją figury św. Stanisława Kostki i Matki Bożej; w niszy — kaplica Jezusa Miłosiernego. Stacje Drogi Krzyżowej wykonał Wojciech Gryniewicz (1981).

Kościół górny, znacznie większy, konsekrował 15 maja 1988 r. następca Sikorskiego, bp Zygmunt Kamiński. Stanisławówka jest dziś największą świątynią Płocka (al. Jachowicza 4). W latach 80. dolny kościół gościł msze za Ojczyznę i spotkania płockiej „Solidarności”.

Źródła i bibliografia