Założenie Cmentarza Komunalnego przy ul. Bielskiej
1 czerwca 1973 roku w Płocku oficjalnie powstał nowy Cmentarz Komunalny przy ulicy Bielskiej na osiedlu Kostrogaj. Nekropolia o powierzchni ponad 17 ha była odpowiedzią na dynamiczny rozwój demograficzny i przemysłowy miasta w latach 70. XX wieku. Stała się największym cmentarzem komunalnym w Płocku, odciążając starsze nekropolie.
Infrastruktura · 1 czerwca 1973
Opis wydarzenia
1 czerwca 1973 roku na podstawie uchwały Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Płocku (z 30 maja 1973 r.) został uruchomiony i przekazany do użytkowania Cmentarz Komunalny przy ul. Bielskiej 66 (znany także jako Nowy Cmentarz).
Powstanie nowej, dużej nekropolii komunalnej było bezpośrednią konsekwencją szybkiego wzrostu liczby mieszkańców Płocka w okresie PRL – szczególnie po rozbudowie Kombinatu Petrochemicznego (późniejszego PKN Orlen). Stary Cmentarz przy ul. Kazimierza Wielkiego nie mógł już sprostać potrzebom rozwijającego się miasta. Nowy obiekt zlokalizowano na terenie osiedla Kostrogaj, w ramach szerszej polityki urbanistycznej lat 70., zakładającej systematyczną rozbudowę infrastruktury komunalnej.
Cmentarz zajmuje powierzchnię ok. 17,5 ha. Jest ogrodzony, wyposażony w kaplicę cmentarną, asfaltowane alejki główne oraz utwardzone drogi między kwaterami. Pierwszy pochówek odbył się dopiero 20 grudnia 1973 roku – spoczęła wówczas Stanisława Zbyszyńska. W latach 90. XX wieku cmentarz został prawie dwukrotnie powiększony i do dziś pozostaje największą i najważniejszą czynną nekropolią komunalną w Płocku.
Źródła i bibliografia
Komentarze (0)
Dodaj komentarz
Tego dnia w historii
Inne wydarzenia 1 czerwca
Odkryj kolejne rozdziały historii Płocka z tego samego dnia.
Urodził się Jerzy Pniewski – wybitny polski fizyk jądrowy, płocczanin
1 czerwca 1913 roku w Płocku przyszedł na świat Jerzy Maria Pniewski – jeden z najwybitniejszych polskich fizyków XX wieku. Profesor Uniwersytetu Warszawskiego i członek Polskiej Akademii Nauk, współodkrywca pierwszego hiperjądra (1952) oraz stanów izomerycznych hiperjąder (1962). Absolwent płockiego Gimnazjum im. Stanisława Małachowskiego.
Uroczyste otwarcie Stadionu Miejskiego przy ul. Kochanowskiego
1 czerwca 1925 roku w Płocku oddano do użytku pierwszy etap Stadionu Miejskiego przy ul. Kochanowskiego (obecnie rejon ul. Sportowej). Obiekt z boiskiem piłkarskim, bieżnią i drewnianymi trybunami powstał dzięki darowiźnie gruntu od działacza sportowego Władysława Robakiewicza oraz społecznej pracy płocczan. Stadion stał się jednym z pierwszych nowoczesnych obiektów sportowych w międzywojennym mieście i ważnym centrum życia sportowego.
Rozpoczęcie budowy wiszącego mostu rurociągowego nad Wisłą, most rozebrano w 1987 roku
1 czerwca 1963 roku w Płocku rozpoczęto budowę unikatowego wiszącego mostu rurociągowego. Obiekt miał przeprowadzić nad nurtem Wisły rurociąg naftowy „Przyjaźń”, dostarczający ropę do płockiego Kombinatu Petrochemicznego. Był to pierwszy most wiszący w historii miasta, przeznaczony wyłącznie do celów technicznych i niedostępny dla ruchu publicznego.
Uroczystości jubileuszu 900-lecia diecezji płockiej – ostatnia wizyta prymasa Stefana Wyszyńskiego
1 czerwca 1975 roku w Płocku odbyły się centralne uroczystości jubileuszu 900-lecia istnienia diecezji płockiej. W bazylice katedralnej Mszę św. koncelebrował prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński – była to jego ostatnia wizyta w mieście. W trakcie uroczystości złożono w krypcie katedralnej szczątki fundatorów diecezji – księcia Władysława Hermana i króla Bolesława Krzywoustego.
Utworzenie województwa płockiego
1 czerwca 1975 roku weszła w życie reforma administracyjna Polski, w wyniku której utworzono województwo płockie ze stolicą w Płocku. Miasto po 56 latach przerwy odzyskało rangę ośrodka wojewódzkiego i stało się jednym z 49 nowych województw w kraju. Reforma znosiła powiaty i wprowadzała dwustopniowy podział administracyjny (gmina–województwo).
Otwarcie tymczasowego stalowego mostu wojskowego na Grabówce
1 czerwca 1994 roku w Płocku oddano do użytku stalowy most wojskowy na Grabówce. Został on zbudowany jako przeprawa tymczasowa na czas gruntownego remontu mostu im. Legionów Piłsudskiego – jedynej stałej przeprawy przez Wisłę. Niska konstrukcja wojskowa umożliwiła utrzymanie ruchu kołowego między oboma brzegami rzeki i zapobiegła komunikacyjnemu paraliżowi miasta.