Zmarł bp Janusz Maria Szymon Bucholc, biskup Kościoła Starokatolickiego Mariawitów
24 maja 1965 roku w Płocku, po długiej i ciężkiej chorobie, zmarł bp Janusz Maria Szymon Bucholc (1893–1965), jeden z wyższych hierarchów Kościoła Starokatolickiego Mariawitów. Przez wiele lat pełnił funkcję biskupa diecezji śląsko-łódzkiej, a ostatnie lata życia spędził w płockim klasztorze mariawickim. Jego śmierć zamknęła ważny rozdział w powojennej historii tego wyznania, silnie związanego z Płockiem jako duchową stolicą mariawityzmu.
Religia · 24 maja 1965
Opis wydarzenia
Janusz Maria Szymon Bucholc urodził się 13 marca 1893 roku w Żyrardowie. Do mariawityzmu wstąpił w młodym wieku i wszystkie święcenia kapłańskie oraz biskupie otrzymał w obrządku tego Kościoła. 13 kwietnia 1933 roku został konsekrowany na biskupa i objął diecezję śląsko-łódzką, którą zarządzał do 1955 roku.
W okresie międzywojennym i powojennym uczestniczył w burzliwych wydarzeniach wewnątrz Kościoła mariawickiego, w tym w sporach i rozłamach charakterystycznych dla tego wyznania. Po II wojnie światowej jego biografia obciążona była oskarżeniami o współpracę z okupantem niemieckim (związanymi m.in. z działalnością w Grzmiącej), za co został skazany na krótką karę więzienia, po czym powrócił do posługi.
Na starość bp Bucholc przeniósł się do Płocka – miasta, w którym znajduje się katedra mariawicka i główne centrum życia zakonnego i administracyjnego Kościoła Starokatolickiego Mariawitów. Zmarł tam 24 maja 1965 roku po długiej i ciężkiej chorobie. Został pochowany na cmentarzu mariawickim w Płocku (lub w Wiśniewie – źródła podają czasem rozbieżności, ale większość wskazuje na Płock jako miejsce śmierci i pochówku).
Śmierć bp. Bucholca nastąpiła w okresie, gdy Kościół Starokatolicki Mariawitów (felicjanowski) starał się ustabilizować swoją sytuację prawną i organizacyjną w powojennej Polsce Ludowej. Był to jeden z ostatnich biskupów konsekrowanych jeszcze przed wojną, co czyniło jego odejście symbolicznym zakończeniem pewnej epoki w dziejach mariawityzmu.
Źródła i bibliografia
Komentarze (0)
Dodaj komentarz
Tego dnia w historii
Inne wydarzenia 24 maja
Odkryj kolejne rozdziały historii Płocka z tego samego dnia.
Jan Olbracht król polski zezwala radzie miasta Płocka na budowę wodociągów
24 maja 1498 roku król Jan Olbracht wydał w Krakowie przywilej, na mocy którego rada miejska Płocka uzyskała prawo do zaprowadzenia wodociągów. Był to jeden z najstarszych aktów królewskich dotyczących planowej infrastruktury sanitarnej w historii miasta. Przywilej dał mieszczanom prawną podstawę do doprowadzenia wody rurami i pobierania opłat na utrzymanie systemu, co znacząco wpłynęło na poprawę higieny i warunków życia w późnośredniowiecznym Płocku.
Zmarł ks. prałat Ignacy Lasocki – wielki społecznik i filantrop Płocka
W Płocku zmarł ks. prałat Ignacy Lasocki (ur. 13/15 września 1860 r.), jedna z najbardziej zasłużonych postaci międzywojennego miasta. Kapłan, doktor praw, publicysta i niestrudzony działacz społeczny przez kilkadziesiąt lat budował instytucje wspierające ubogą młodzież i potrzebujących. Był założycielem Zakładu św. Stanisława Kostki („Stanisławówki”), pierwszym prezesem Płockiego Oddziału Polskiego Czerwonego Krzyża oraz aktywnym członkiem Towarzystwa Naukowego Płockiego. Jego śmierć zakończyła erę wielkiego płockiego filantropa.
Ks. prof. Stanisław Wielgus mianowany biskupem płockim
24 maja 1999 roku papież Jan Paweł II mianował ks. prof. Stanisława Wielgusa, dotychczasowego rektora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, biskupem diecezji płockiej. Nominacja ta zakończyła okres sede vacante po śmierci bp. Zygmunta Zawitkowskiego i otworzyła nowy rozdział w historii diecezji płockiej na progu nowego tysiąclecia. Ks. Wielgus, wybitny filozof i teolog, objął diecezję 1 sierpnia 1999 roku po sakrze biskupiej i ingresie do katedry płockiej.