Urodził się Dawid „Devi” Tuszyński, malarz, ilustrator i mistrz miniatury

Opis wydarzenia

17 września 1914 r. w Brzezinach, według zapisów w księdze meldunkowej tego miasta, urodził się Dawid Tuszyński, syn Icka Tuszyńskiego (ur. 1879) i Sury z domu Bajbok (ur. 1890 w Płocku). W części opracowań muzealnych i katalogów artystycznych podawany jest rok 1915 – rozbieżność tę należy zachować w nocie biograficznej. Wkrótce po narodzinach rodzina przeniosła się do rodzinnego miasta matki i zamieszkała w kamienicy przy ulicy Jerozolimskiej 6, w sercu płockiej dzielnicy żydowskiej.

W Płocku Tuszyński spędził dzieciństwo i młodość. Zdolności plastyczne ujawnił wcześnie; jego rysunki drukowano w „Płomyku” i „Płomyczku”. Pierwszą nauczycielką była płocka malarka Erna Gutkind. Przed 1939 r. uczył się u Abrahama Skórnika w Płocku oraz u Tadeusza Dobrowolskiego w Łodzi.

Po wybuchu wojny został zmobilizowany, walczył pod Kutnem i Łowiczem oraz w obronie Warszawy, następnie trafił na Syberię. Po wojnie osiadł w Paryżu; w 1947 r. studiował w Académie de la Grande Chaumière. Tworzył we Francji, Australii i Izraelu. André Maurois nazwał go „księciem miniaturzystów”. Pracował ponad dwadzieścia lat nad cyklem miniatur do Księgi Psalmów Dawidowych; miastu młodości poświęcił czarno-biały cykl Płock, z Wzgórzem Tumskim, wieżami katedry i zaułkami Starego Miasta. Portretował m.in. Charliego Chaplina i Helenę Rubinstein.

Prace Tuszyńskiego znajdują się m.in. w British Museum i Muzeum Puszkina w Moskwie. Odznaczono go Legią Honorową. W 1999 r. Rada Miasta Płocka nadała mu medal „Zasłużony dla Płocka”. Zmarł 15 grudnia 2002 r. w Paryżu. W 2014 r. na kamienicy przy Jerozolimskiej 6 odsłonięto tablicę upamiętniającą jego i brata Feliksa.

Źródła i bibliografia