Zmarł Wacław (Wańko) płocki, książę płocki, pochowany w katedrze w Płocku

Opis wydarzenia

Wacław (Wańko) urodził się około 1293 roku jako młodszy syn Bolesława II mazowieckiego i Kunegundy czeskiej (córki króla Przemysła Ottokara II). Po śmierci ojca w 1313 roku objął rządy nad księstwem płockim (obejmującym m.in. Płock, Wyszogród i Gostynin). W polityce zagranicznej lawirował między Królestwem Polskim Władysława Łokietka a Czechami Jana Luksemburskiego – w 1329 roku złożył hołd lenny królowi Czech, co skomplikowało relacje z Piastami polskimi.

Był żonaty z Elżbietą Giedyminówną, córką wielkiego księcia Litwy. Z tego małżeństwa pochodził syn Bolesław III płocki (późniejszy książę płocki) oraz córka Anna, wydana za Henryka V Żelaznego, księcia żagańskiego.

23 maja 1336 roku Wacław zmarł (niektóre kroniki, m.in. Jana Długosza, wskazują na śmierć w Wyszogrodzie lub podają zbliżone daty z 1336–1337). Został pochowany w katedrze płockiej – najważniejszej nekropolii Piastów mazowieckich, gdzie spoczywają również m.in. Władysław I Herman i Bolesław Krzywousty oraz wielu innych książąt mazowieckich.

Jego śmierć otworzyła okres regencji dla małoletniego syna Bolesława III (pod opieką stryjów Siemowita II i Trojdena I). Postać Wacława płockiego jest ważnym elementem historii średniowiecznego Płocka jako stolicy odrębnego księstwa mazowieckiego w burzliwym XIV wieku.

Źródła i bibliografia