Rada Miasta Płocka formalnie powołała do życia osiedle Zielony Jar.

Opis wydarzenia

W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku na wschodnich obrzeżach Płocka rozwijała się intensywna zabudowa mieszkaniowa. Teren przyszłego Zielonego Jaru początkowo nie był planowany jako odrębna jednostka – miał stanowić wschodnią część osiedla Podolszyce Północ. Obszar przyłączono do miasta już 1 stycznia 1982 roku.

Budowa alei Armii Krajowej, rozpoczęta równocześnie z dwóch końców, w praktyce odcięła część terenów przy jarze Rosicy od reszty osiedla. Mieszkańcy zaczęli spontanicznie nazywać tę wyodrębnioną przestrzeń najpierw „Nad Jarem”, a po połączeniu krańców alei w 1997 roku – „Zielonym Jarem”. Pierwsze budynki na tym terenie powstały już w 1991 roku przy ulicy Batalionu „Parasol”.

29 czerwca 1999 roku Rada Miasta Płocka podjęła uchwałę, na mocy której Zielony Jar stał się samodzielną jednostką pomocniczą gminy (osiedlem). Było to najmłodsze osiedle w Płocku w momencie jego utworzenia. Wyodrębnienie nastąpiło z wschodniej części dotychczasowego osiedla Podolszyce Północ. Decyzja ta umożliwiła mieszkańcom lepszą reprezentację interesów poprzez własną radę osiedla.

Osiedle położone jest w dzielnicy Podolszyce, około 6 km na wschód od centrum miasta. Charakteryzuje się zróżnicowaną zabudową – obok bloków mieszkalnych (głównie 2–4 kondygnacje) powstawały domy jednorodzinne. Nazwa podkreśla walory krajobrazowe związane z zalesionym jarem rzeki Rosicy, który w przyszłości planowano przekształcić w park międzyosiedlowy (w 2002 roku utworzono nawet „Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy rzeki Rosicy”).

Utworzenie osiedla w 1999 roku stanowiło ważny element porządkowania struktury administracyjnej miasta i dostosowania jej do rzeczywistego układu zabudowy oraz potrzeb mieszkańców.

Źródła i bibliografia