Religia7 maja 1969

Uzyskanie przez Kościół Starokatolicki Mariawitów tytułu własności do nieruchomości przy ul. Wieczorka 27 (obecnie ul. Kazimierza Wielkiego)

7 maja 1969 roku Kościół Starokatolicki Mariawitów uzyskał prawomocny tytuł własności do nieruchomości położonej w Płocku przy ul. Wieczorka 27 (obecnie ul. Kazimierza Wielkiego 27), na której znajduje się Świątynia Miłosierdzia i Miłości – katedra mariawicka. Decyzja ta zakończyła wieloletni spór własnościowy sięgający czasów rozłamu w mariawityzmie w 1935 roku i testamentu założycielki Kościoła. Było to ważne wydarzenie prawne, które umocniło pozycję Kościoła w powojennej Polsce Ludowej i pozwoliło na dalsze swobodne gospodarowanie głównym ośrodkiem mariawityzmu.

Rok1969
Lat temu57
KategoriaReligia
Źródeł2

Opis wydarzenia

Nieruchomość przy dawnej ul. Dobrzyńskiej (później Wieczorka, obecnie Kazimierza Wielkiego) została zakupiona w 1902 roku przez Marię Franciszkę Kozłowską na potrzeby Zgromadzenia Sióstr Mariawitek. W latach 1911–1914 wzniesiono na niej neogotycką Świąnię Miłosierdzia i Miłości oraz klasztor, który stał się duchową stolicą mariawityzmu.

Po śmierci Mateczki w 1921 roku nieruchomości mariawickie, w tym płocka świątynia, zostały zapisane testamentem na bp. Jana Marię Michała Kowalskiego. W wyniku rozłamu w 1935 roku i interwencji władz administracyjnych Kowalski zrzekł się praw do nieruchomości na rzecz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów. Jednak ze względu na brak osobowości prawnej Kościoła w okresie międzywojennym i powojennym, tytuł własności formalnie pozostawał uregulowany w sposób niepełny.

W 1969 roku, po latach starań i w okresie względnej liberalizacji polityki wyznaniowej, Sąd dokonał orzeczenia o zasiedzeniu lub przekazaniu tytułu własności bezpośrednio na Kościół Starokatolicki Mariawitów. Decyzja z 7 maja 1969 roku usunęła wieloletnią niejasność prawną i pozwoliła Kościołowi legalnie dysponować kluczowym obiektem sakralnym i klasztornym.

Wydarzenie to miało wymiar nie tylko prawny, ale także symboliczny – umacniało stabilność największego ośrodka mariawityzmu w Polsce w czasach PRL. Wkrótce po nim (w 1970 roku) zainstalowano w świątyni nowe organy, a obiekt przeszedł kolejne prace konserwatorskie.

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

Komentarze są moderowane. Prosimy o kulturę i merytorykę. Nie publikujemy treści niezwiązanych z wydarzeniem.