Oświata15 września 1967

Pierwsza inauguracja roku akademickiego w Filii Politechniki Warszawskiej w Płocku

15 września 1967 roku Płock stał się miastem akademickim. W uroczystej inauguracji pierwszego roku akademickiego Filii Politechniki Warszawskiej wzięli udział przedstawiciele władz państwowych, wojewódzkich i miejskich oraz Senat uczelni macierzystej. Nauka rozpoczęła grupa kilkudziesięciu studentów budownictwa — pierwsza stacjonarna placówka szkolnictwa wyższego na północno-zachodnim Mazowszu.

Rok1967
Lat temu59
KategoriaOświata
Źródeł5

Opis wydarzenia

15 września 1967 r. odbyła się pierwsza inauguracja roku akademickiego Filii Politechniki Warszawskiej w Płocku. Uroczystość była jednocześnie oficjalnym otwarciem działalności naukowo-dydaktycznej nowej placówki — pierwszej stacjonarnej jednostki szkolnictwa wyższego w tej części Mazowsza.

Filia powstała zarządzeniem Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego Henryka Jabłońskiego z 18 kwietnia 1967 r. (MT-1-11/1/67). Inicjatywa wyszła ze środowiska płockiego — m.in. działaczy Towarzystwa Naukowego Płockiego: Tadeusza Gierzyńskiego, Jakuba Chojnackiego, Franciszka Dorobka oraz Jana Przyszlaka — i zyskała poparcie władz miasta i województwa oraz rektora Politechniki Warszawskiej, prof. Dionizego Smoleńskiego. Tłem decyzji był gwałtowny rozwój przemysłowy Płocka: budowa Mazowieckich Zakładów Rafineryjno-Petrochemicznych i Fabryki Maszyn Żniwnych oraz ówczesna polityka deglomeracji.

Organizację powierzono doc. dr. inż. Edwardowi Kowalczykowi, pełnomocnikowi rektora ds. Filii i jej pierwszemu kierownikowi. W roku akademickim 1967/68 ruszył tylko jeden oddział — Oddział Wydziału Inżynierii Budowlanej (kierunek budownictwo, czteroletnie studia inżynierskie), którego kierownikiem został dr inż. Paweł Pawłowski. Studia rozpoczęło ok. 60–63 studentów. Egzaminy wstępne przeprowadzono w Warszawie. Kadrę stanowili początkowo nieliczni pracownicy etatowi oraz wykładowcy dojeżdżający z macierzystej uczelni.

Tymczasową siedzibą Filii był gmach Technikum Elektrycznego przy ul. Jachowicza 2. Uczelnia otrzymała część parteru i całe trzecie piętro: sale wykładowe, kreślarnię, salę geodezyjną i pomieszczenia administracyjne. Korzystano także z pracowni innych płockich szkół zawodowych.

W inauguracji uczestniczyli m.in.:

  • Henryk Szafrański (członek KC PZPR, I sekretarz Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR),
  • Józef Pińkowski (przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej),
  • Zdzisław Kaczmarek (KC PZPR),
  • Fryderyk Topolski (pełnomocnik rządu ds. deglomeracji),
  • wiceministrowie Roman Mistewicz (oświata i szkolnictwo wyższe), Stefan Fariaszewski (budownictwo) i Stanisław Miernik (przemysł chemiczny),
  • rektor PW prof. Dionizy Smoleński z przedstawicielami Senatu,
  • I sekretarz KMiP PZPR w Płocku Igor Łopatyński,
  • przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej Marian Woźniak,
  • pełnomocnik rektora ds. Filii Edward Kowalczyk.

Obecni byli także przedstawiciele zakładów pracy, instytucji, szkół oraz poczty sztandarowe płockich szkół średnich. Przewodniczący PMRN Marian Woźniak porównał ten dzień do nadania Płockowi praw miejskich i do rozpoczęcia budowy kombinatu petrochemicznego. W przemówieniach podkreślano, że otwarcie Filii nadaje miastu rangę ośrodka akademickiego.

Były to początki skromne: kilkudziesięciu studentów, kilkunastu pracowników, sale w budynku technikum. Już rok później, w 1968 r., powstał Oddział Wydziałów Mechanicznych, a w 1970 r. — Oddział Wydziału Chemicznego. Filia pozostała integralną częścią Politechniki Warszawskiej i do dziś kształci w Płocku inżynierów oraz specjalistów nauk ekonomicznych i społecznych.

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

Komentarze są moderowane. Prosimy o kulturę i merytorykę. Nie publikujemy treści niezwiązanych z wydarzeniem.