Konsekracja ołtarza Najświętszego Serca Jezusowego w katedrze płockiej

Opis wydarzenia

Ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego umieszczono w nawie bocznej przy ścianie północnej katedry płockiej. Stanowił on wyraz rosnącego w Kościele kultu Serca Jezusowego, szczególnie propagowanego po objawieniach św. Małgorzaty Marii Alacoque i zatwierdzeniu święta przez papieża Piusa IX w 1856 r.

Projekt architektoniczny i kompozycyjny ołtarza wykonał Stefan Szyller (1857–1933) – jeden z najwybitniejszych architektów epoki Młodej Polski, autor m.in. projektów wielu kościołów i budynków użyteczności publicznej w Warszawie i na Mazowszu. Realizację powierzono łódzkim wykonawcom: marmurową strukturę wykonał zakład Urbańskiego, a figuralną grupę rzeźbiarską (Chrystus ukazujący Serce oraz klęczące postacie świętych) stworzył Wacław Konopka.

11 maja 1914 r. odbyła się uroczysta konsekracja ołtarza w katedrze płockiej. Ceremonii dokonał bp Antoni Julian Nowowiejski (późniejszy męczennik, beatyfikowany w 1999 r.). Była to jedna z ostatnich dużych inwestycji artystycznych w katedrze przed wybuchem I wojny światowej – już kilka miesięcy później (sierpień 1914) Płock znalazł się w strefie działań wojennych.

Ołtarz zachował się do dziś i jest jednym z elementów neogotycko-secesyjnego wyposażenia wnętrza katedry z przełomu XIX i XX wieku. Stanowi ważne świadectwo artystycznych i religijnych tendencji panujących w diecezji płockiej w ostatnich latach zaboru rosyjskiego.

Źródła i bibliografia