Urodził się Tadeusz Michał Gierzyński – wybitny płocki prawnik, działacz społeczny i „ojciec” płockiej petrochemii

Opis wydarzenia

Tadeusz Michał Gierzyński przyszedł na świat 10 września 1905 roku we wsi Przeradz Mały (powiat mławski) jako syn Piotra i Leokadii Bronisławy z Zdziemborskich. Dzieciństwo spędził w Studzieńcu i Sierpcu, a od 1914 roku na stałe związał się z Płockiem.

Ukończył Państwowe Gimnazjum Męskie im. Władysława Jagiełły w Płocku (1926) oraz studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. W okresie międzywojennym pracował jako dziennikarz w „Dzienniku Płockim” i „Kurierze Mazowieckim”, a następnie jako sędzia grodzki i śledczy w Płocku i Mławie. Wojnę spędził w Warszawie, gdzie działał konspiracyjnie i wykonywał zawód adwokata. Po powstaniu warszawskim znalazł się w Małopolsce, lecz już w marcu 1945 roku pieszo wrócił do Płocka.

W powojennej rzeczywistości odegrał kluczową rolę w odbudowie sądownictwa i życia publicznego miasta. Był współzałożycielem struktur Stronnictwa Demokratycznego w Płocku, wieloletnim radnym i wiceprzewodniczącym Miejskiej Rady Narodowej, a później posłem na Sejm PRL II i III kadencji (1957–1965). Z jego inicjatywy w Płocku zlokalizowano Mazowieckie Zakłady Rafineryjne i Petrochemiczne (późniejszy Orlen) – inwestycję, która uczyniła miasto ważnym ośrodkiem przemysłu chemicznego w Polsce. Był także inicjatorem przebudowy Zamku Książąt Mazowieckich na siedzibę Muzeum Mazowieckiego.

Przez lata 1957–1968 pełnił funkcję Prezesa Towarzystwa Naukowego Płockiego, był współzałożycielem kwartalnika „Notatki Płockie”, inicjatorem pism „Jedność Mazowiecka” i „Wiadomości Płockie” oraz współtwórcą Mazowieckiego Towarzystwa Kultury. Działał w Naczelnej Radzie Adwokackiej i Zrzeszeniu Prawników Polskich.

Zmarł 7 maja 1968 roku w Warszawie. Pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 74-6-20). Jego imię nosi jedna z ulic na osiedlu Międzytorze w Płocku.

Źródła i bibliografia