Otwarto pierwszą przystań Płockiego Towarzystwa Wioślarskiego na Wiśle
23 czerwca 1885 roku uroczyście otwarto pierwszą przystań Płockiego Towarzystwa Wioślarskiego – pływającą konstrukcję na pontonach zacumowaną na Wiśle. Wydarzenie zgromadziło około 100 członków młodego stowarzyszenia i stało się ważnym momentem w rozwoju sportu wodnego w Płocku pod zaborem rosyjskim. Przystań pełniła rolę letniej siedziby klubu oraz popularnego kąpieliska, szybko stając się centrum aktywności sportowej i towarzyskiej nadwiślańskiego miasta. Było to jedno z najwcześniejszych tego typu obiektów w Królestwie Polskim.
Sport · 23 czerwca 1885
Opis wydarzenia
Płockie Towarzystwo Wioślarskie (PTW Płock) należy do najstarszych klubów sportowych w Polsce. Jego nieformalne korzenie sięgają sierpnia 1882 roku, kiedy po wizycie wioślarzy z Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego grupa około 20 płockich entuzjastów (nazywanych „kołem Zulusów” od nazwy pierwszej łodzi „Zulus”) rozpoczęła regularne treningi na Wiśle. Oficjalna rejestracja towarzystwa nastąpiła wiosną 1885 roku.
Już kilka tygodni później, 23 czerwca 1885 roku, uroczyście otwarto pierwszą przystań – pływającą na metalowych pontonach konstrukcję z pomieszczeniami klubowymi. Przystań zacumowana bezpośrednio na Wiśle służyła jako letnia baza treningowa dla wioślarzy oraz jako kąpielisko. W otwarciu wzięło udział już około stu członków towarzystwa.
W warunkach zaboru rosyjskiego klub bardzo szybko wykraczał poza czysto sportowe ramy. Był elitarny (członkostwo wymagało m.in. niekaralności i uiszczania składek), początkowo wyłącznie męski, ale jednocześnie stanowił ważne centrum życia społeczno-kulturalnego Płocka. Oprócz szkolenia wioślarskiego i pływania (którego nauka była obowiązkowa) organizowano:
- regaty (od 1886 r., początkowo lokalne, później międzyklubowe)
- wycieczki turystyczne łodziami bale, wieczory muzyczno-wokalne i odczyty poezji
- kultywowanie polskich tradycji narodowych (m.in. tajne obchody rocznic powstań)
Jak pisał w 1957 roku J. Kawiecki:
„Szybko, bo już 23 czerwca 1885 r. następuje uroczyste otwarcie nowowybudowanej przystani wioślarskiej przy udziale już 100 członków T-wa.”
Przystań ta, choć później spłonęła (w 1892 r.), zapoczątkowała trwałą tradycję wioślarstwa w Płocku. Kolejne pływające przystanie powstawały w 1910 i w okresie międzywojennym. Dziś PTW Płock, mający swoją siedzibę przy ul. Juliusza Kawieckiego, pozostaje jednym z najstarszych i najbardziej zasłużonych klubów wioślarskich w kraju.
Źródła i bibliografia
Komentarze (0)
Dodaj komentarz
Tego dnia w historii
Inne wydarzenia 23 czerwca
Odkryj kolejne rozdziały historii Płocka z tego samego dnia.
Wmurowanie aktu erekcyjnego pod budowę nowej szkoły zawodowej MZRiP w Płocku (obecnie Zespół Szkół Centrum Edukacji).
23 czerwca 1963 roku I Sekretarz KC PZPR dokonał uroczystego wmurowania aktu erekcyjnego pod budowę nowoczesnego gmachu zakładowej szkoły chemicznej przy Mazowieckich Zakładach Rafineryjnych i Petrochemicznych w Płocku. Wydarzenie symbolizowało dynamiczny rozwój oświaty zawodowej w mieście, bezpośrednio powiązanej z największą inwestycją przemysłową PRL na Mazowszu. Nowa szkoła miała kształcić wykwalifikowane kadry dla rafinerii i petrochemii, które właśnie ruszały pełną parą.
Płock zwyciężył w telewizyjnym Turnieju Miast z Włocławkiem
23 czerwca 1968 roku Płock stanął do telewizyjnego pojedynku z Włocławkiem w popularnym programie Telewizji Polskiej „Turniej Miast”. Emocjonujący, transmitowany na żywo pojedynek zakończył się zwycięstwem miasta nad Wisłą wynikiem 12:10. Kluczową rolę w kampanii Płocka odegrała słonica Petra z miejscowego zoo – jej pojawienie się w amfiteatrze przyniosło miastu szczęście i stało się jednym z najbardziej zapamiętanych momentów. Zwycięstwo wywołało falę radości wśród mieszkańców i na długie lata zapisało się w pamięci obu rywalizujących ze sobą nadwiślańskich miast.
Podpisano umowę partnerską między Płockiem a Możejkami na Litwie
23 czerwca 1994 roku w Możejkach na Litwie podpisano porozumienie o partnerstwie między Płockiem a tym litewskim miastem. Była to jedna z pierwszych umów partnerskich zawartych przez Płock po odzyskaniu pełnej suwerenności. Współpraca objęła przede wszystkim wymianę kulturalną, sportową i oświatową oraz kontakty między służbami miejskimi. Porozumienie zapoczątkowało wieloletnie, żywe relacje między mieszkańcami obu nadwiślańskich i nadwentańskich miast.