Powstaje Towarzystwo Straży Ogniowej w Płocku
W dniu 8 maja 1875 roku na zebraniu organizacyjnym w Płocku formalnie powołano Towarzystwo Straży Ogniowej – pierwszą ochotniczą straż pożarną w mieście. Było to ważne wydarzenie w dziejach lokalnego społeczeństwa, które samoorganizowało się w celu ochrony przed częstymi pożarami. Początki straży sięgają nieformalnych działań już z 1873 roku, ale dopiero w 1875 carskie władze zatwierdziły jej istnienie. W pierwszym roku do straży należało 146 członków czynnych i 235 honorowych.
Społeczeństwo · 8 maja 1875
Opis wydarzenia
Druga połowa XIX wieku w Królestwie Polskim przyniosła rozwój ochotniczych straży ogniowych jako formy samoorganizacji społecznej. W Płocku inicjatywa wyszła od miejscowych obywateli, którzy już w 1873 roku zaczęli organizować grupy ochotników do walki z pożarami. Formalna legalizacja nastąpiła jednak dopiero dwa lata później.
8 maja 1875 roku odbyło się zebranie organizacyjne, podczas którego wybrano pierwszy zarząd. W jego skład weszli m.in. naczelnik główny oraz naczelnicy oddziałowi: m.in. Robert Blumberg (pierwszy naczelnik), Antoni Wunderlich, Jasieński, A. Fijałkowski, S. Wysocki, J. Widuliński i S. Woldenberg. Pełna nazwa brzmiała Towarzystwo Straży Ogniowej w Płocku (czasem określane jako Ochotnicza Straż Ogniowa). Statut został wcześniej zatwierdzony przez władze carskie (5/17 grudnia 1874 r.).
Zadaniem Towarzystwa było „gaszenie ognia w budynkach pożarem dotkniętych, ratowanie mienia i życia ludzkiego przez ogień zagrożonych”. Strażacy dysponowali podstawowym sprzętem, a mundury początkowo były skromne – czarne płótno i kopulaste hełmy skórzane. Organizacja szybko zyskała popularność i stała się ważnym elementem życia społecznego Płocka. Przy straży działała później orkiestra, a członkowie angażowali się także w inne inicjatywy obywatelskie.
Towarzystwo Straży Ogniowej z 1875 roku jest bezpośrednim poprzednikiem dzisiejszej Państwowej Straży Pożarnej i Ochotniczej Straży Pożarnej w Płocku. Jego powstanie stanowi ważny rozdział w historii płockiego społeczeństwa obywatelskiego pod zaborami – dowód na to, że mimo ograniczeń politycznych mieszkańcy potrafili wspólnie działać na rzecz bezpieczeństwa miasta.
Źródła i bibliografia
Komentarze (0)
Dodaj komentarz
Tego dnia w historii
Inne wydarzenia 8 maja
Odkryj kolejne rozdziały historii Płocka z tego samego dnia.
Urodził się w Płocku Stanisław Józef Nowakowski (ps. „Szarak”)
W Płocku przyszedł na świat Stanisław Józef Nowakowski, późniejszy znany dziennikarz prasowy i radiowy, działacz społeczny i kulturalny II Rzeczypospolitej. Używając pseudonimu „Szarak”, pracował m.in. w redakcjach „Dziennika Bydgoskiego” i „Dnia Pomorskiego”, a w latach 1935–1938 pełnił funkcję dyrektora Rozgłośni Polskiego Radia w Toruniu. W 1938 roku przeniósł się do Łodzi, gdzie kierował tamtejszą rozgłośnią Polskiego Radia aż do wybuchu wojny. Był aktywnym uczestnikiem życia publicznego Pomorza i Łodzi, a w czasie okupacji działał w prasie konspiracyjnej.
Urodził się Stanisław Wiśniewski – działacz związkowy i poseł na Sejm II kadencji
8 maja 1934 r. w Płocku przyszedł na świat Stanisław Wiśniewski (zm. 9 lutego 2001), prominentny działacz związkowy i polityk. Kierował Związkiem Zawodowym Pracowników Poligrafii, brał udział w rozmowach Okrągłego Stołu po stronie rządowej oraz pełnił funkcję wiceprzewodniczącego OPZZ. W latach 1993–1997 był posłem na Sejm II kadencji – początkowo z listy SLD, później przeszedł do Unii Pracy. Jego działalność stanowi ważny fragment powojennej historii płockiego środowiska poligraficznego i związkowego.
Odznaczenie miasta Płocka Orderem Krzyża Grunwaldu II klasy
8 maja 1979 r. miasto Płock zostało uhonorowane Orderem Krzyża Grunwaldu II klasy przez władze PRL. Odznaczenie przyznano w uznaniu zasług w okresie powojennym – przede wszystkim za wkład w odbudowę i rozwój gospodarczy miasta oraz osiągnięcia w przemyśle i życiu społecznym. Było to jedno z najwyższych odznaczeń państwowych przyznawanych miastom i instytucjom w okresie Polski Ludowej. Płock otrzymał je obok innych wyróżnień, m.in. Orderu Sztandaru Pracy I klasy z 1966 r.