Marcin II Szyszkowski herbu Ostoja został biskupem płockim

Opis wydarzenia

18 lipca 1607 roku papież Paweł V zatwierdził nominację Marcina Szyszkowskiego herbu Ostoja na biskupa płockiego. Był to awans dotychczasowego biskupa łuckiego (od 1604 r.), który wcześniej pełnił funkcję koadiutora tej diecezji.

Marcin Szyszkowski (ur. 1554 w Iłży, zm. 30 kwietnia 1630 w Krakowie) pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej herbu Ostoja. Studiował w kolegium jezuickim, Akademii Krakowskiej, a następnie w Rzymie, Bolonii i Padwie, gdzie uzyskał doktorat obojga praw. Przed objęciem biskupstwa był m.in. kanonikiem krakowskim, archidiakonem zawichojskim i kanclerzem biskupa Piotra Myszkowskiego.

Jako biskup płocki (1607–1616) wniósł istotne zasługi dla diecezji. W 1608 r. zwołał synod diecezjalny. Zakończył budowę pałacu biskupiego w Płocku, rozpoczętą przez poprzednika Wojciecha Baranowskiego. W Pułtusku odnowił zamek biskupi, założył bursę dla ubogich studentów oraz szpital. W 1616 r. ufundował i uposażył kolegium jezuitów w Płocku. Tłumaczył także dzieła teologiczne, m.in. katechizm Roberta Bellarmina z włoskiego na łacinę.

W 1616 r. został przeniesiony na biskupstwo krakowskie, gdzie sprawował urząd aż do śmierci. W Płocku pozostawił po sobie trwały ślad jako energiczny administrator, fundator i zwolennik odnowy katolickiej w duchu potrydenckim.

Źródła i bibliografia