Religia29 lipca 1538

Jakub Buczacki zostaje biskupem płockim

29 lipca 1538 roku Jakub Buczacki, dotychczasowy biskup chełmski, został mianowany biskupem płockim. Zastąpił na tej stolicy Piotra Gamrata, który tego samego dnia otrzymał nominację na biskupstwo krakowskie. Krótki pontyfikat Buczackiego (1538–1541) wpisał się w okres częstych zmian na płockiej katedrze w czasach Zygmunta I Starego.

Rok1538
Lat temu488
KategoriaReligia
Źródeł3

Opis wydarzenia

29 lipca 1538 roku papież (za zgodą króla Zygmunta I Starego) mianował Jakuba Buczackiego herbu Abdank biskupem płockim. Dotychczasowy ordynariusz, Piotr Gamrat, został tego samego dnia przeniesiony na stolicę krakowską.

Jakub Buczacki (ur. ok. 1470, zm. 6 maja 1541 w Brodnicy) pochodził z możnego rodu Buczackich. Był synem Jakuba, wojewody ruskiego. Wcześniejsza kariera kościelna i polityczna przygotowała go do objęcia jednej z ważniejszych diecezji Mazowsza:

  • sekretarz królewski (od 1503),
  • proboszcz lubelski (od 1505),
  • biskup kamieniecki (nominacja 1510, sakra 1512),
  • biskup chełmski (1518–1538), starosta rawski.

Jako biskup płocki zasiadał w senacie I Rzeczypospolitej. W grudniu 1538 konsekrował Stanisława Oleśnickiego. W maju 1539 odbył synod diecezjalny w Płocku. Zmarł 6 maja 1541 w Brodnicy i został pochowany w katedrze płockiej.

Jego rządy przypadły na okres względnej stabilizacji diecezji po burzliwych latach poprzedników (Andrzeja Krzyckiego, Jana Chojeńskiego i Piotra Gamrata). Następcą Buczackiego został Samuel Maciejowski.

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

Komentarze są moderowane. Prosimy o kulturę i merytorykę. Nie publikujemy treści niezwiązanych z wydarzeniem.